BÓG


Bóg lub bóstwo, po hebrajsku Elohim, po abasku Allah, w językach Indii Brahman, po japońsku Kami – istota nadprzyrodzona, stwórcza oraz kierownicza, której istnienie postuluje większość religii i systemów filozoficznych. Zajmuje się nim teologia i filozofia, gdzie jest ono uważane za zagadnienie metafizyczno-egzystencjalne. Ze względu na duże zróżnicowanie rozumienia tego pojęcia, trudno jest o jego jednoznaczną definicję co dodatkowo utrudniają założenia teologiczne związane z tym zagadnieniem, pochodzące z poszczególnych religii. Jako najbardziej różniące się od siebie, należy wyodrębnić definicje używane przez religie politeistyczne i monoteistyczne, deizm, panteizm oraz panenteizm. Najbardziej powszechnie pod pojęciem Bóg rozumie się określenie istot będących przedmiotem kultu religijnego. Czasem bogami określa się tylko niektóre (najważniejsze) z tych istot, dla innych rezerwując inne określenia (półbogowie, herosi, święci, duchy opiekuńcze, anioły, archanioły itd.).

Istnieniu Boga oraz bogów zaprzecza ateizm, podczas gdy według silnego agnostycyzmu istnienia i nieistnienia bogów nie można udowodnić. Określenia „religia nieteistyczna” używa się czasem w stosunku do buddyzmu, jednak nie jest ono prawdziwe. Nie jest to wedle niektórych interpretatorów zaprzeczenie istnienia Boga, lecz uznanie, iż nie posiada on takowej mocy, jaką mu się przypisuje – nie jest on stwórcą, sędzią ani władcą. Mahabrahma, którego uznaje się za „Boga Najwyższego”, jest ofiarą własnej ułudy i ignorancji, gdyż ponad nim są jeszcze doskonalsze istoty i inne światy. W rzeczywistości Gautama Buddha założyciel buddyzmu praktykował Królewską Jogę Siddhów i był gorliwym czcicielem Boga jako Brahmana w jego nieosobowej postaci. Pierwotny buddyzm to dążenie do poznania Brahmana jako Boga Nieosobowego do którego wszyscy powracają w procesie Oświecenia i Wyzwolenia.

W hinduizmie wierzenia na temat Boga (Brahman) bogów (Dewa) są bardzo różne – monoteizm, henoteizm, monizm, panenteizm, politeizm – jednak w większości są one odmianami monizmu i monoteizmu, chociaż istniały nawet ateistyczne hinduskie szkoły filozoficzne. Bóg pojmowany jest jako Brahman lub Iśwara, gdzie pierwsze określenie jest bardziej filozoficzne, a drugie bardziej religijne, uległy jednak przemieszaniu do pewnego stopnia – wszechobecny, podtrzymujący świat absolut bez formy. Hinduiści uważają, że Boga można czcić jako bezforemnego (Nirgun Brahman) czy wyobrażając go sobie pod jakąś postacią (Sagun Brahman), pamiętając jednocześnie, że jest to wyłącznie emanacja bezforemnego Boga. Niektóre hinduistyczne ruchy religijne takie jak Arya Samaj uważają, że Boga można czcić wyłącznie jako Nirgun Brahman. Wisznuici wierzą także, że co parę tysięcy lat bóg schodzi na Ziemię jako Awatara (np. Kryszna), aby uratować świat przed moralnym upadkiem. Istoty takie, jak Brahma, Wisznu czy Śiwa, popularnie nazywane „bogami hinduskimi”, są w rzeczywistości uznawane przez hinduistów albo za Sagun Brahman, albo za manifestacje Najwyższego Brahmana zgodne z duchem i potrzebami czasów w których się pojawiają. Wiele szkół śiwaickich uważa Śiwa za Boga Absolut i określa na tę okazję jako Mahadewa – Wielkiego Boga, Boga bogów (Dewadewa).

Elohim, Bóg w judaizmie jest jednoosobowy i niepodzielny. Tworzenie wizerunków Boga zostało zakazane we wczesnym judaizmie. Posiada wiele imion, którym czasami przypisywano magiczną moc. W Biblii określa się go czteroliterowym skrótem JHWH, który oznacza po hebrajsku „Ten, który jest” (lub „Ten, który staje się”). Wymawianie tego skrótu jest jednak zabronione aby uniemożliwić przyzywania imienia Boga w zaklęciach magicznych i dlatego w modlitwach, pieśniach itp. wyznawcy judaizmu stosują określenia zastępcze takie jak Adonai – znaczące po hebrajsku „Mój wielki Pan” lub Ha-Szem – dosł. „Imię”. W judaizmie występują jednak też „emanacje Boga” takie jak „Duch Święty” czyli „Rucha” i „Szechina” – czyli Boża Obecność i Pierwiastek Żeński. Historycznie rozwijająca się koncepcja Boga widoczna jest w Pięcioksięgu (Tora) i w nauce proroków (Prorocy).

Bóg w islamie jest ściśle jeden, niepodzielny i nieposiadający żadnych „osób” czy emanacji. Nie posiada też żadnego imienia ani wizerunku, chcociaż posiada 101 przymiotów. Arabskie słowo Allah znaczy po prostu „Bóg”. Nie ma jednak zakazu wypowiadania tego słowa. Teologiczne korzenie Islamu, w tym koncepcja Boga, tkwią w judaizmie: uznawany jest autorytet proroków Izraela, a nauka Jezusa z Nazaretu jest traktowana jako nauka jednego z proroków, spośród których największym prorokiem jest Muhammad. Wiara w Muhammada jako wysłannika bożego, który przyszedł odnowić monoteizm religii jest uważana za cechę wyróżniającą islam wśród innych religii podobnie jak wiara w Jezusa wyróżnia w pewien sposób chrześcijaństwo.

Jako ciekawostkę można dodać, że Bóg w Biblii jest definiowany jako DuchOgień, Światło, Prawda oraz Miłość, podobnie zresztą jak w islamskim Koranie czy w indyjskich pismach Wedy. Przymioty te w odniesieniu do Boga czy bóstw (bogów) wydają się być uniwersalne we wszystkich praktycznie religiach i systemach wierzeń w Boga jako specjalną duchową siłę lub moc czy świadomość wyższą, stwórczą lub sprawczą.

Jak dotąd, nie udało się naukowo udowodnić istnienia bądź nieistnienia Boga. Można zatem jedynie wierzyć lub nie wierzyć w Boga czy bogów (bóstwa). Zresztą udowodnienie lub obalenie istnienia czegoś co wedle teologii stworzyło cały wszechświat i wszystkie byty, leży jak na razie poza zasięgiem technicznym ludzkich możliwości. Ludzkość w swoich badaniach nie ma jak na razie pojęcia gdzie kończy się wszechświat, a już tym bardziej nie ma jak się nawet dowiedzieć co znajduje się poza ewentualnymi granicami wszechświata. Na razie wiadomo tylko jak daleko widzimy tę część wszechświata jaką widzimy i nic poza tym nie wiemy. Nie znamy także praktycznie historii wszechświata, nic pewnego nie wiemy o jego ewentualnym stworzeniu. Naukowe obalanie idei istnienia Boga Stwórcy Wszechświata jest tak samo niemożliwe jak i udowodnienie jego istnienia.

Całkiem możliwe, że w tej materii ludzkość jeszcze przez wieki i tysiąclecia będzie musiała się wykazać pokorną niewiedzą, a to tylko z powodu ograniczeń sprzętowych i technologicznych. Pozostaje zatem wiara lub niewiara oraz spekulatywne hipotezy.

(Przy okazji postaram się rozbudować nieco ten na razie krótki artykuł)

Odpowiedzi: 3

  1. Największymi wrogami Boga i ludzkości jest w Polsce sekta lightworkers. To słudzy Lucyfera, demona udającego światłość. Sekta ambitnie działa w wielu grupach na Facebook’u i zwalcza podstępnie wszystko co pochodzi od Boga, zwalcza mistrzów duchowych i świętych Bożych, zwalcza wschodnią duchowość, tą bardziej autentyczną. Za to promuje satanistycznych świrów, chaos, xorcyzm, diskordianizm i podobne pomylenie umysłowe. Koniec świata w 2012 roku, który już mija i nic się nie wydarzy szczególnego, bo końce świata to ideologia obłędu sekciarskiego. Lightworkersi udają aniołów światłości a są demonami mroku, bardzo niebezpiecznymi. Jakieś „Ingygo-kryształowe kapituły” też działają, co jeno zboczenia seksualne typu pedofilia promują. Przeciwko pedofilii i pedofilom nie można się u tych satanistów z lightworkerspoland wypowiadać. Moderatorzy tam to widać zboki ciężkiej kategorii. Sataniści lubią przecież ofiary z dzieci składać, jak Gryf144 i jego kumpelka Jessica Soletuna aka Struska.

  2. Bóg to stwórca świata, a po śmierci w zależności od naszych uczynków idziemy albo do RAJU ala złych, albo raju dla dobrych ludzi, życie jest tylko jedno, mamy wolną wolę, przyszłość nie istnieje bo to my ją tworzymy.

  3. Ciekawie napisane…moze troche przeintelektualizowane, po prostu opis wiar i procesów religijnych, opis stworzony przez kogos kto stoi raczej z boku… ale ogólnie wartościowe.

    Pamietajmy, ze reinkarnacje uznawały takze pierwotne plemiona europejskie i to w wielu krajach, tzw przedchrześcijańskie,
    bez wzgledu na to czy sie to komuś podoba czy nie.

    Do jednego sie przyczepie :
    islam nie pochodzi od judaizmu : jego źródła tkwia w …hinduizmie !
    Ale przekora losu… Przed narodzeniem mahometa na półwyspie arabskim kwitła kultura wedyjska, bylo tam mnóstwo ashramów,
    jest kilku historyków ktorzy to odkryli, warto o tym poczytac bo
    muzułmanstwo pochodzi od Shivaizmu…
    Jest wiele dowodów na to. Niestety, islam sie zdegradowal bardzo, jak wiemy, zradykalizował itd.
    Teraz taka wrogość np między paki a hindusami.
    Ale pochodzi od starożytnej kultury wedyjskiej.

    Nie wierzysz ? Warto poczytać…

    Polecam lekturę obszernej ksiażki „Perception deception”,
    oraz tego linka ze strony India Divine :

    http://www.indiadivine.org/content/topic/974254-shaivite-roots-of-islam

    Pozdrowienia !

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: