Axel Springer – Neohitlerowska okupacja polskiej prasy


Axel Springer SE – historia powstania koncernu i życie jego założyciela

Axel Springer SE – to jeden z największych koncernów wydawniczych w Europie, który wydaje ponad 230 gazet i magazynów w ponad 40 krajach, między innymi w Europie Środkowej oraz Wschodniej: Chorwacji, Polsce, Czechach, Rosji oraz Europie Zachodniej: Francji, Hiszpanii i Szwajcarii. Koncern zatrudnia ponad 13 tysięcy osób, roczne obroty szacuje się na około 3,2 miliarda euro czyli 13 miliardów złotych. Wydawnictwo powstało w 1946 w Hamburgu z inicjatywy niemieckiego dziennikarza Axela Springera dobrze znanego z czasów nazistowskich reżimu Adolfa Hitlera. Ponad 80 tytułów koncernu wydawanych jest metodą online.

AXEL SPRINGER/PORTRAIT

Axel Cäsar Springer – ur. 2 maja 1912 w Hamburgu, zm. 22 września 1985 w Berlinie – to niemiecki dziennikarz, założyciel wydawnictwa Axel Springer SE, urodzony w Hamburgu, gdzie jego ojciec pracował jako wydawca w czasach hitlerowskich. Kariera młodego Springera o ksywie Cezar (Cäsar), który w czasie II wojny światowej był hitlerowcem, o czym starannie „zapomina” się w jego życiorysach, zaczęła się rzekomo od założenia wydawnictwa Axel Springer GmbH w Hamburgu w 1947 roku. Zaczął wtedy wydawać gazetę „Hamburger Abendblatt”, później doszły do tego inne dzienniki i popularne magazyny, jak „Berliner Morgenpost”, „Die Welt”, magazyn z programem radiowym i telewizyjny „Hör zu”. W 1952 Springer zaczął publikować gazetę bulwarową „Bild-Zeitung” (obecnie „Bild”), która stała się ulubioną gazetą codzienną dla milionów mieszkańców w posthitlerowskich Niemczech i jednym z ważniejszych mediów wpływających na na opinię publiczną. Axel Springer Verlag jest dziś jednym z ważniejszych wydawców gazet w Niemczech z ponad 180 gazetami i magazynami. W 1999 roku obejmował 23,7% niemieckiego rynku prasowego. Przez długi czas dziennikarze pracujący w gazetach Axel Springera musieli podpisywać dokument, w którym zobowiązywali się do rzekomego przestrzegania trzech zasad, mianowicie że:

– będą działać na rzecz pojednania niemiecko-żydowskiego
– będą wspierać gospodarkę wolnorynkową
– będą działać na rzecz ponownego zjednoczenia Niemiec

Szczególnie aktywnie Springer działał w Berlinie Zachodnim, gdzie w 1966 wybudował 19-piętrowy biurowiec i drukarnię swojego wydawnictwa tuż przy murze berlińskim, tak że były dobrze widoczne z terenu NRD będącej w przymierzu z blokiem gospodarczym (RWPG) i wojskowym (UW) Europy Wschodniej. Ze względu na chorobliwie skrajnie prawicowo-faszystowskie poglądy Axela Springera gazeta „Bild”, Axel Springer i cały jego koncern wielokrotnie były przedmiotem słusznej krytyki, zwłaszcza ze strony środowisk lewicowych i NRD, ale także przez wielu niezależnych dziennikarzy obywatelskich. Doszło do tego np. podczas słusznych protestów studenckich w latach 1967–1968, podczas gdy byłemu hitlerowcowi Axelowi Springerowi marzyły się prawicowe rządy z czasów Adolfa Hitlera i propagandy Goebbelsa w metodach której Axel Springer od młodych lat stał się mistrzem. W 1974 koncern został poddany ostrej krytyce w opowiadaniu „Utracona cześć Katarzyny Blum” Heinricha Bölla. Hitlerowiec Axel Springer zmarł w 1985 roku w Berlinie Zachodnim.

Axel Springer znany był z rozwiązłości seksualnej o czym świadczy pięć kolejnych małżonek z którymi ochoczo w warunkach skandalów publicznych się rozwodził. Afery seksualne z kolejnymi żonami, uwodzenie kolejnych panienek, to historia wzięta z życia Axela Springera, którego ostatnia żona, Friede Springer z domu Riewerts (ur. 1942), jest spadkobierczynią. Friede Springer jest przy dobrą koleżanką kanclerz Angeli Merkel, stąd także owa niemiecka czy raczej hitlerowska polityka poparcia dla banderowców i UPA na Ukrainie oraz bezmyślne popieranie wojny i ludobójstwa, zarówno w Palestynie jak i w Donbasie. Rodzina Springerów to luterańscy fundamentaliści o prusacko-krzyżackim zacięciu do zamordyzmu i neohitleryzmu, oczywiście z luterańskim Jezusem Chrystusem na ustach, o zacięciu do dyktowania warunków ludności Europy, omamiania goebbelsowską propagandą i sadystycznego niszczenia autonomii i niepodległości wszystkich mniejszości narodowych. Syn Axela Springera urodzony w 1941 roku o tym samym imieniu i nazwisku z przydomkiem junior, także był kształcony na dziennikarza, pisywał pod pseudonimem Sven Simon, a w styczniu 1980 roku w Hamburgu, w parku na ławce popełnił samobójstwo w głośnym wówczas proteście przeciwko złowrogiej polityce i ideologii koncernu swojego ojca którego następca wyraźnie nie zamierzał zostać.

Czarna plama w życiu Axela Springera to lata 1941-1945, gdzie wedle oficjalnej biografii był pisarzem lub bileterem w kinie, który czasem tylko coś opublikował. Rzekomo był chory, co było prawdą przez jakiś czas, ale była to rana postrzałowa gdzie na wschodnim froncie przy mordowaniu bolszewików. Jak powszechnie wiadomo, od 1941 roku w Niemczech mężczyzn w tym wieku masowo mobilizowano na wojnę nienawiści przeciwko ZSRR, cóż mógł zatem po stracie pracy robić młody chłopak lat około 30-tu, jeśli dostać powołanie do wojska. Młody Axel wybrał jednak karierę w formacjach specjalnych znanych z czarnych mundurów, nienawiści rasowej do Żydów i Polaków oraz Rosjan nazywanych wówczas w hitlerowskich Niemczech bolszewikami. To zapewne powód do pewnej skruchy po tym, co robił jako gestapowiec hitlerowskich formacji do zadań specjalnych jako eSeSman. – Żaden pojedynczy człowiek w Niemczech – przed Hitlerem i po Hitlerze – nie miał tyle władzy, co Springer – z wyjątkiem Bismarcka i obu cesarzy – powiedział kiedyś największy konkurent Springera, Rudolf Augstein, wydawca tygodnika „Der Spiegel”. – Kto robi sobie ze Springera wroga, ten popełnia polityczne samobójstwo – ostrzegał z kolei socjaldemokrata Helmut Schmidt, kanclerz RFN w latach 1974-1982.

Profaszystowska postawa wydawcy działała na protestujących w Berlinie Zachodnim przeciwko wojnie w Wietnamie studentów jak czerwona płachta na byka. Z kolei „Bild” atakował w bezpardonowy nazistowski sposób demonstrujących studentów nazywając ich warchołami i awanturnikami – dokładnie tak jak teraz brukowce koncernu wyzywają publicznie polskich strajkujących górników, rolników czy pielęgniarki. Celem prasowych ataków neohitlerowskiego koncernu Axela Springera stał się też przywódca zbuntowanej młodzieży Rudi Dutschke, nazywany przez neohitlerowskich dziennikarzy koncernu „pierwszym wrogiem państwa”. Gdy w 1968 roku Dutschke padł ofiarą prawicowo-faszystowskiego zamachu, w Berlinie i innych miastach wybuchają zamieszki. Pojawiają się żądania wywłaszczenia posthitlerowskiego koncernu Axela. Pisarz Guenter Grass inicjuje kampanię pod hasłem „Nie piszemy dla gazety „Bild”. W 1972 roku doszło do zamachu na budynek Springera w Hamburgu. Bilans: 17 rannych pracowników neohitlerowskiego koncernu nazistowskiej prawicy. W Wigilię 2013 roku polskich czytelników neohitlerowskiego koncernu mającego we władaniu serwis internetowy Onet.pl przywitała propaganda hitleryzmu pod tytułem jak Adolf Hitler i władze Trzeciej Rzeszy obchodziły Boże Narodzenie…

Po fuzji z szwajcarskim wydawnictwem Ringier AG 23 marca 2010 działa w Polsce jako Ringier Axel Springer Polska. Dnia 2 grudnia 2013 w Berlinie spółka AS została przekształcona ze spółki akcyjnej (AG) na spółkę europejską (SE) i tym samym zmieniła nazwę z Axel Springer AG na Axel Springer SE. Axel Springer SE jest jedynym niemieckim wydawnictwem, które odmówiło publikacji reklam lewicy w kampanii wyborczej w roku 2005, co pokazuje jej zjadliwy faszystowsko-hitlerowski profil aż po dzień dzisiejszy, aż po XXI stulecie. Axel Springer SE jest ostro krytykowany przez niemiecką lewicę oraz środowiska muzułmańskie głównie za otwarte poparcie Izraela w prowadzonym przez Izrael ludobójstwie Palestyńczyków w strefie Gazy. W roku 1974 pod kierownictwem Ulrike Meinhof przeprowadzony został przez Frakcję Czerwonej Armii zamach bombowy na wydawnictwo, którego działalność nawiązuje do faszystowskich metod gebelsowskiej propagandy z czasów reżimu Adolfa Hitlera którego założyciel koncernu aż do swojej śmierci był jawnym sympatykiem.

Z wielokrotnymi protestami ze strony polskiej spotkało się także używanie sformułowania „Polskie obozy koncentracyjne„, które ukazało się w wielu czasopismach wydawanych przez posthitlerowski koncern Axela Springera jak Bild, Focus czy Die Welt. Sformułowanie to pojawiło się przykładowo w 2008 roku w artykule Miriam Hollstein „Podróż Asafa dookoła świata”. Autorka opisała w nim traumę ojca izraelskiego 16-latka, który zginął w zamachu bombowym samobójcy. Po tej tragedii ojciec umieścił w internecie zdjęcie syna z apelem, by ludzie podróżowali z nim po świecie. Izraelscy uczniowie zawieźli zdjęcie chłopca do muzeum obozu na Majdanku, który „Die Welt” określił złośliwie wedle zasad hitlerowskiej propagandy „polskim obozem koncentracyjnym”. Sprawę sądową wytoczył koncernowi Zbigniew Osewski, wnuk więźnia Stutthofu. Kolejne hitlerowskie sformułowanie „polski obóz zagłady Bełżec” opublikował inny niemiecki tygodnik należący do koncernu Axel Springera -„Focus„. Znalazło się ono w krótkiej informacji na temat procesu wszczętego przez prokuraturę w Dortmundzie przeciw strażnikowi w byłym niemieckim obozie zagłady w Bełżcu Samuelowi Kunzowi oskarżonemu o udział w zamordowaniu co najmniej 430 tysięcy Żydów. Mimo interwencji polskiej ambasady hitlerowska gazeta koncernu odmówiła wydrukowania sprostowania.

W 2008 Zarząd Główny Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, w reakcji na rezolucję Związku Dziennikarzy Niemieckich Landu Hesji, przyznał tytuł Hieny Roku wydawnictwu Axel Springer Verlag „za podjudzanie przeciwko sobie Polaków i Niemców poprzez artykuły towarzyszące – w polskich i niemieckich gazetach tego jawnie faszystowskiego, skrajnie prawicowego i posthitlerowskiego wydawnictwa – europejskim mistrzostwom w piłce nożnej”. Chodziło o serię artykułów, które podczas Mistrzostw Europy w 2008 roku ukazały się w należących do neohitlerowskiego koncernu Axela Springera dziennikach: polskim „Fakt” i niemieckim „Bild”, w których obie gazety wzajemnie obrzucały stronę przeciwną obelgami z podtekstem nacjonalistycznym. Zdaniem dziennikarzy niemieckiego tygodnika „Die Zeit” Axel Springer „kolejny już raz inscenizuje konflikt, który toczy się po obu stronach Odry na zasadzie lustrzanego odbicia (…) Springer zawsze chętnie jątrzy – po obu stronach”, zgodnie z hitlerowska zasada wszczynania nienawiści, żeby wywołać wojnę i konflikty.

Stałe dyrektywy posthitlerowskiego wydawnictwa AS to:

– Stać na straży prawa i wolności w Niemczech, w kraju należącym do rodziny narodów Zachodu, popierać zjednoczenie Europy, oczywiście pod kontrolą i przywództwem Niemiec skręcających jawnie w kierunku faszystowskiej dominacji nad innymi narodami pozbawianymi wolności i godności.
– Działać na rzecz rzekomego pojednania Żydów i Niemców oraz popierać podstawowe prawa Izraela, w części usprawiedliwiającej ludobójstwo na Palestyńczykach.
– Wspierać Sojusz Transatlantycki oraz być solidarnym ze Stanami Zjednoczonymi w ramach wspólnych wartości tych zniewolonych przez neofaszyzm narodów.
– Odrzucać rzekomo wszelkie formy ekstremizmu politycznego, ale jakoś Axel Springer jawnie prze do trzeciej wojny światowej i agresji przeciwko Rosji.
– Popierać zasady społecznej gospodarki rynkowej, co w praktyce oznacza popieranie 1 procenta bogaczy do niekontrolowanego globalnego wyzysku i robienia z pozostałych 99 procent każdego społeczeństwa niewolników, tak jak to hitlerowska III Rzesza robiła z narodami skazywanymi na roboty przymusowe w hitlerowskich Niemczech.

Wydawana prasa neohitlerowska Axel Springer w Polsce

Dzienniki

Fakt – największy neofaszystowski tabloid w Europie
Fakt TV, Fakt Gwiazdy,
Fakt Historia – fałszowanie historii Polski przez neohitlerowców
Przegląd Sportowy
Tygodnik Sportowy
Sport
Mecz

Magazyny

Forbes – ogólnoświatowy magazyn ekonomiczny, wydawany na licencji amerykańskiej dla promowania pomylenia umysłowego czytelników
Newsweek Polska – tygodnik społeczno-polityczny, wydawany na licencji amerykańskiej
Newsweek Historia (miesięcznik) – fałszowanie historii Polski przez neohitlerowców

Focus – magazyn pseudo naukowy w swej istocie wielka reklama niemieckich koncernów!

Motoryzacyjne

Auto Świat – (największy na świecie magazyn motoryzacyjny).
Auto Świat Poradnik
Auto Świat 4×4
Auto Świat Extra
miesięcznik Top Gear

Komputerowe

Komputer Świat – publikowany w dziewięciu krajach, popularny europejski magazyn komputerowy
Komputer Świat Ekspert
dwumiesięcznik Komputer Świat Gry
Nowa dobra gra
dwumiesięcznik Komputer Świat Twój Niezbędnik
książki: Biblioteczka Komputer Świat
nieregularnie: Komputer Świat Gry Extra, Komputer Świat Gry dla dzieci

Młodzieżowe

Dziewczyna
Popcorn

segment Custom Publishing

Skarb (magazyn lifestylowy dla sieci Rossmann)
Rossnę! (kwartalnik parentingowy dla sieci Rossmann)
Tanie Leki (dwumiesięcznik dla sieci Apteka i Partnerzy)
Puls Intercity (magazyn pracowników PKP Intercity)
Szerokiej Drogi (kwartalnik PKN Orlen)
„On i Styl”/”Ona i Styl” (miesięcznik dla Marko Cash & Carry)
Co słychać? (miesięcznik dla pracowników PTC)
Sztuka dobrego wyboru Dolce Vita (kwartalnik dla Alma Market SA)
T-Mobile-trendy.pl (portal internetowy dla PTC)

Portale internetowe

informacyjno-propagandowy Onet.pl
lifestylowy – ofeminin.pl
motoryzacyjny – autoswiat.pl
serwis sportowy – przegladsportowy.pl
e-commerce – literia.pl

Prasa bez edycji polskojęzycznej

Die Welt, sztandarowa i najbardziej opiniotwórcza luterska gazeta koncernu http://www.welt.de
Hamburger Abendblatt abendblatt.de
Berliner Morgenpost morgenpost.de
Hörzu hoerzu.de

Prawdziwi Polacy i prawdziwe Polki nie czytają tych uprawiających neohitlerowska hecpropagandę faszystowską luterańskich brukowców Axel Springera. Spora część patriotycznych środowisk w Polsce goni wszystkich, co sięgają po te neohitlerowskie brukowce, a także domaga się od rządu polskiego zakazu sprzedawania polskich tytułów prasowych w ręce posthitlerowskiego koncernu medialnego znanego z prowadzenia awanturniczych kampanii oszczerstw i kłamliwych paszkwilów mających na celu jedynie neohitlerowską propagandę i de facto zwalczanie wszystkich ruchów wolnościowych na rzecz autonomii i niepodległości małych narodów Europy, co widać po napastliwych kampaniach nienawiści przeciwko walczącym o wolność powstańcom z Donbasu.

Ringier Axel Springer Polska Sp. z o.o. – to neofaszystowska spółka prawa handlowego, wydawca prasy. Istnieje od 1994 roku (do 2010 r. jako Axel Springer Polska Sp. z o.o.) i należy do grona największych wydawców prasy faszystowsko-hitlerowskiej w Polsce. Od 2010 roku firma jest częścią międzynarodowej spółki mediowej Ringier Axel Springer Media AG (z siedzibą w Zurychu), która oprócz Polski działa również w Czechach, na Słowacji i w Serbii. Właścicielami Ringier Springer Media AG są: niemiecki koncern mediowy Axel Springer SE (50% udziałów) i szwajcarska spółka mediowa Ringier AG (50% udziałów), jednak faktyczną władzą nad polskimi tytułami prasowymi jest posthilerowski koncern Axel Springer reprezentujący interesy potomków dawnych gestapowców i hitlerowców. Pierwszym prezesem Ringier Axel Springer Polska był sprzedawczyk neohitlerowski Wiesław Podkański, obecnie prezes honorowy firmy i prezes Izby Wydawców Prasy, która jest widać jawnie pod goebbelsowską okupacją. Następnie funkcję prezesa zarządu spółki sprawowali: Florian Fels (2006-2010), Marek Sowa (2010), Andreas Tilk (2010-2011) oraz Edyta Sadowska (od stycznia 2012 r.).

Adolf_Hitler-hitleryzm_hitlerowska_prasa

Portfolio neohitlerowskiego wydawcy obejmuje brukową prawicową gazetę „Fakt”, dwa dzienniki sportowe – ogólnopolski „Przegląd Sportowy” i regionalny „Sport”, a także faszyzujący tygodnik „Newsweek Polska”, miesięcznik pseudo biznesowy „Forbes”, kwartalnik nowobogackich „Pierwszy Milion”, czasopisma komputerowe (m.in. „Komputer Świat”) i motoryzacyjne (m.in. „Auto Świat”, „Top Gear”). Spółka neohitlerowska posiada również ponad 20 serwisów internetowych, a wśród nich portale informacyjne (np. fakt.pl), serwisy sportowe (np. przegladsportowy.pl), lifestylowe (np. ofeminin.pl), motoryzacyjne (np. autoswiat.pl), komputerowe (np. komputerswiat.pl) i e-commerce (np. literia.pl). Posthilerowski Ringier Axel Springer Polska posiada także 49% udziałów w spółce INFOR Biznes, wydawcy „Dziennika Gazety Prawnej”. W czerwcu 2009 roku INFOR PL SA i Ringier Axel Springer Polska (wówczas Axel Springer Polska) podpisały porozumienie, na mocy którego spółka INFOR Biznes przejęła „Dziennik Polska-Europa-Świat” oraz serwis internetowy dziennik.pl od Axel Springer Polska w zamian za 49% jej udziałów.

Faktycznie, to główna właścicielka koncernu, niejaka miliarderka Friede Springer, wdowa po Axelu Springerze jest aktualnie personą, która nie tylko dobrze zna Angelę Merkel, ale także jest ważną personą niemieckiej unii chadeckiej prawicy faszystowsko-nazistowskiej znanej jako CSU. W 2004 roku brała udział w zgromadzeniu które dokonywało wyboru Prezydenta Niemiec, zatem jest to miliarderka, które nie tylko zna wpływowe osoby, ale rozdaje karty, a wpływowe osoby Niemiec są od niej zależne. I to Friede Springer jako szefowa neohitlerowskiego koncernu Axel Springer po śmierci męża decyduje o tym jak chamsko przekręca się fakty o niemieckich obozach koncentracyjnych w Polsce, jak chamsko traktuje się ofiary hitlerowskiej okupacji i jak się używa propagandy rzekomej wolności do rozkradania Polski i majątku narodowego Polaków, który zostaje zagrabiony przez neohitlerowską bizneswoman. Wściekli Polscy patrioci czasem tylko gdzieś pod siedzibą jakiegoś brukowca axelowskiego nabazgrzą sprayem „Hitler Merkel” albo „Hitler Springer”…

Najlepsza rada dla Polski, Polek i Polaków: Pierwsza narodowa brygada polowa, od Bugu po Odrę hitlerowców z ziemi polskiej zawsze goń, goń, goń!

Łamiących notorycznie wolność słowa przedstawicieli koncernu informujemy, że wszelkie działania mające na celu usunięcie tej publikacji z Internetu spowodują jej zamieszczenie na kilku kolejnych zaprzyjaźnionych stronach internetowych.

Odpowiedzi: 5

  1. To jakaś sekta luterańska czy jak?

  2. CZYTAC! POBUDKA

  3. Katoliccy hitlerowcy to skrajna prawica watykańska z katolikiem Adolfem Hitlerem na czele!

    • Do Realista: Luteranie to nie katolicy!

  4. ciekawe że niemieckie portale nie pozwalają na takie bezkarne komentowanie jak na polskich portalach

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: